RYK NEETHLING het my nog altyd geïmponeer – en nou praat ons nie eens van daardie goddelike lyf nie. Selfs nadat hy nou al ’n hele paar jaar op Suid- Afrika se sosiale A-lys is en ’n gunsteling bly onder fotojagters by glansgeleenthede, is hy steeds regtig net Ryk: onopgesmuk, plat op die aarde en half skaam-ordentlik.

En as jy uitvra na sy twee sussies – self besonderse mense – kry hy so ’n ouboet-trots in sy oë. G’n wonder hulle is so mal oor hul Rykie nie!

Dis die eerste keer in dertien jaar dat ’n tydskrif of koerant dié drie saam afneem. En daar is goeie redes hoekom ons hulle so graag in Huisgenoot- Pols wou hê: Elke Neethling-kind is ’n kampioen uit eie reg, ’n rolmodel vir ons almal.

Ryk het natuurlik kaste vol medaljes en menige swemrekords, Jean-Marié is ook ’n uitstekende swemmer en Elsje, die minder bekende middelkind, is dalk die grootste vegter van die drie. Haar stryd teen kanker het Ryk nog altyd geïnspireer.

Dis nie net by die Neethlings waar familiebande die eintlike storie is nie. Elke jaar word meer as tweehonderd nierpasiënte se lewe gered danksy ’n nieroorplanting. In tot tagtig van dié gevalle is dit omdat iemand – meestal ’n familielid – bereid was om ’n nier te skenk. Op bl. 22 gesels ons met vier mense wat sonder huiwering ingestem het om ’n kind, ’n broer of ’n suster se lewe te red.

Die drama van ’n nieroorplanting het selfs nog groter dimensies aangeneem die dag toe ons ons gaan foto’s neem het. Soos die duiwel dit wou hê, is die oorplanting byna ge-Eskom.

Die noodkrag was te onstabiel om voort te gaan en die arme matrone het rondgehardloop om verdere noodmaatreëls te tref, maar uiteindelik kon die operasie tog uitgevoer word.

Hoop julle geniet hierdie uitgawe, maar net gou nog ’n staaltjie van agter die Pols-skerms: Om skape te tel om aan die slaap te raak, is een ding – maar om skape om ’n bed te laat saamdrom vir ’n spesiale foto soos wat Petro du Toit vir ons slaapstorie op bl. 82 wou hê, is ’n dier van ’n ander kleur!

Joernalis Betina Louw, fotograaf Johan Wilke, twee assistente en twee skaapwagters kon net nie hond (of is dit nou skaap?) haaraf maak nie.

Die diere het elke keer vervaard by die bed verbygestorm! Tot alles klaar was en niemand hulle meer aan die skape gesteur het nie – toe het hulle doodrustig om die bed begin wei . . . Lekker warm slaap dié winter!

Esmarè